Oblęgorek: herbatka u Sienkiewicza - Podróżuj z Dorotą
Polska,  Świętokrzyskie

Oblęgorek: herbatka u Sienkiewicza

Będąc w Świętokrzyskiem warto odwiedzić letnią posiadłość Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku. Pisarz otrzymał ją od narodu polskiego w 1900 r. z okazji jubileuszu 25-lecia pracy literackiej. Sienkiewicz spędzał tu ze swoją rodziną wakacje w latach 1902-1914, pisząc jednocześnie m.in. „W pustyni i w puszczy” czy „Na polu chwały”.

Majątek w Oblęgorku został zakupiony dla mistrza w całości ze składek rodaków a jego wartość wyniosła 51 249 rubli i 59 kopiejek. Jeszcze 22 grudnia 1900 r., kiedy wręczano pisarzowi akt własności, na terenie majątku trwały intensywne pracy budowlane: do istniejących budynków dobudowywano część pałacową. Całość prac zakończono w 1902 r.

Pałacyk został zaprojektowany przez Hugo Kuderę, polskiego architekta. Ze względu na styl eklektyczny od początku budził kontrowersje. Nad budynkiem wznosi się okrągła wieża oraz figura husarza nawiązująca do twórczości pisarza. Wejście do pałacyku zdobi herb Sienkiewicza – Oszyk. Z kolei otaczający pałacyk park urządził znany warszawski ogrodnik, Franciszek Szanior – twórca m.in. Parku Ujazdowskiego oraz nowej aranżacji Ogrodu Saskiego.

W roku 1958 w pałacyku otwarto Muzeum Henryka Sienkiewicza. Oprócz pięknie zachowanych wnętrz z początków XX w. można również podziwiać meble, obrazy, książki oraz liczne drobiazgi, które należały do literata. Zaprezentowano również pamiątki przywiezione z licznych zagranicznych wojaży mistrza oraz dary jubileuszowe od miłośników jego twórczości.

Gabinet Sienkiewicza mieści się na prawo od holu. Na dźwięk dzwonka, lokaj przynosił pracującemu pisarzowi kawę, herbatę lub leguminę. Nikomu nie wolno było tutaj wchodzić bez wezwania, aby nie rozproszyć mistrza.
Życie towarzyskie mieszkańców pałacyku skupiało się w salonie.

Na parterze odtworzono mieszkanie Sienkiewicza: jego gabinet, salon, jadalnię, palarnię oraz sypialnię. Z kolei na pierwszym piętrze, gdzie w przeszłości znajdowały się pokoje dla dzieci i gości, teraz zorganizowano wystawę biograficzno-literacką poświęconą patronowi muzeum. Część dotyczącą podróży pisarza przedstawiono w interaktywnej formie.

W jadalni umieszczono dębowy stół z krzesłami, orzechowy bufecik i jesionowy kredens wykonane przez podopiecznych księży Salezjanów z Kielc.
W palarni dżentelmeni podejmowali rozmowy na męskie tematy lub grali w szachy i karty.

Sienkiewicz opuścił ostatecznie posiadłość w Oblęgorku w drugiej połowie sierpnia 1914 r. Wraz z rodziną udał się do Szwajcarii, gdzie zmarł 15 listopada 1916 roku w Vevey. W roku 1917 do Oblęgorka powróciła żona pisarza, Maria z Babskich i mieszkała tu do roku 1925. Z uwagi na pogarszający się stan zdrowia wyjechała do Krakowa, gdzie wkrótce zmarła. Wówczas posiadłość zamieszkał syn pisarza z małżeństwa z Marią Szetkiewicz, Henryk Józef Sienkiewicz ze swoją żoną, Zuzanną z Cieleckich. Tutaj urodziła się czwórka wnucząt artysty.

Aparat fotograficzny Henryka Sienkiewicza.
Karafka wraz z podstawką przywieziona przez pisarza z Turcji.
Sztylecik, scyzoryk i nożyczki przywiezione z Hiszpanii.
Replika Medalu Noblowskiego. Sienkiewicz odebrał literacką Nagrodą Nobla za całokształt twórczości 10 grudnia 1905 r.

Już za życia Sienkiewicza można było zwiedzać pałacyk w Oblęgorku. Działo się to zazwyczaj pod nieobecność artysty – rolę przewodnika podejmowała zarządzająca domem gospodyni Maria Luta.

Przed wejściem na teren Muzeum znajduje się parking, na którym można pozostawić samochód na czas zwiedzania.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

error: Content is protected !!